Kalabalık bir şehirde yapayalnızım.
Elimi uzatıyorum, tutanım yok.
Korkuyorum, sarılanım yok.
Ağlamaktan yaşlarım yüzümde kuruyor, silenim yok.
Sesleniyorum karanlıklara, duyanım yok.
Bir ses duyuyorum; o da yankım.
Anladım ki yanımda benden başkası yok!
Cebeci köprüsünün üstü
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek
Devamını Oku
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek




bİR SESKİ O SESE KULAKLAR SAĞIR,
nİSSEDİP DUYMANIN BEDELİ AĞIR.
NİCE FERYAT ETTİM DUYAN OLMADI
hASRET ATEŞİYLE YANDI BU BAĞIR
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta