İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Akşamlanıyor yalnızlığım,
Külleniyor yakılası güneşe.
Eskiyiveriyor gölgeler...
Sonra denizlenmiş bir kızıllık;
Büyütüyorum yüreğimi...
Büyütüyorum yüreğimi denize.
Işıtıyorum gözlerimi;
Bir yangın ışıtıyor gözlerimi...
Yıldızlar...yıldızlar yitiriyorum gözlerinde...
Güzel ve özgün dizeler, beğenerek okudum, başarılar tebrikler...Yeşilırmak Şiir Vadisi Grubu
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta