(Öteki Dergi 12. sayısında yayımlanmıştır)
Durmadan eksilen bir şeyiz kendimizden
Durmadan ve kanayan.
Şimdi biz neyiz?
Zamanın ellerine atılıvermiş iki yaprak.
Kuruyan ve çürüyen bir yalnızlık.
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta