“Unuturum! ..”
desem de aldırma bana..
ciğerim yanar aklıma geldikçe,
bir kor gibi,
sessiz ve derinden yanar yüreğim..
canımı acıtan hasretinle,
yediği darbeden kanar yüreğim…
vur adamım,
sana açık bağrım var..
vur ki acısından,
öleyim.
kavuşmak hayalken gönülde,
yitirdiğim sevdaya,
aşk’a en inandığım zamanlarda,
vurdular beni…
Artık boşuna yakınmalar,
yitene ağlamalar,
faydasızmı?
çırpınışlar..
geriye sadece serseri bir
resmin kalmış.
demek ki seviyorum dediğin,
yalanmış…
oysa,
yerin ulu,sevgim erişilmezdi,
sana,
kanayan yaramı sarmak istersen,
sevdiğimi seni,
gönlümden,
kendinini,
unuttur bana.
fügen….
2008 in vakitlerden kanayan yürek vakti…
Fügen GülgörKayıt Tarihi : 25.4.2008 22:37:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!