Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Benim olmayan yaşanmışlık, bu ben değilim.Hüznü ilmek ilmek işlemişsiniz. Kutlarım. Birol Hepgüler.
Dağ rüzgarlarını koynuna doldurmuş birinin üzerine umutsuz giysiler dar geliyor hemşerim.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta