Taşın altında kalan izi sürüyorum,
Ayak bastığın her toprak parçası suskun,
Bir gülü, soldurmuş zamanın eli,
Yıkık duvarlar gibi üstüme çökmüş gölgeler.
Elimi uzattığım her şeyde sen varsın,
Dokunduğum her şeyde bir sızı,
Bir adım atsam, ses boşluğa düşüyor.
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta