Sağır bir sessizlik çökmüş sokaklara,
Yine de yankılanır paslı zindanlara.
Ruhum çürür, teslim olmuş karanlıklara;
Fısıltılar nafile, kulak asmıyorum onlara.
Yine de beklerim, belki bir umut gelir diye ışığı;
Bu ışık sanki, sanki zamanın ötesinden gelen bir çağrı.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta