Yarınlar bitti anne
Özlediğimiz yaz mevsimleri bitti.
Ramazan sofralarından beklediğim ezanlar bitti.
Tüm kızgınlığımı ustaca yüklediğim kelimeler bitti.
Ne güneş eskisi kadar ısıtıyo içimi. Ne kara kış titretiyor yüreğimi.
Ne Geceler eskisi gibi huzurlu. Ne gündüz karma karışık. Nerede eski tanıdıklar anne. Herşey seninle gitti.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta