İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Gerçekten sanal alemin açtığı sosyal bir yaradır bu........dilerim pansumanı geç kalmaz...........konuyu dile getiren şiirinizi ve sizi yürekten kutlarım............Saniye Sarsılmaz
Kıymetli Dost, bitki; aldığı suyun- gördüğü güneşin
ve topraktaki minerallerin muhtevası ne ise,
o.. mahiyette gelişir ve boy verir. O nedenle,
Gençlikte potada kendisine sunulanların zuhur -
etmiş bir halidir. Hal böyle olunca, suçu gençliğe
yüklemekte doğru değildir. Zira, gerçek neden -
kültürel erozyonun karşısında çözüm üretemeyen
sorumluların konuya yeterli önemi vermemeleridir.
Şiiriniz sosyal bir soruna parmak bastığı için,
yazmakla isabet buyurmuşsunuz. TEBRİKLER/n.a
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta