yılgınlıklığa yığılıp kalır yokluğun
gölgesi gölgeni seçer
yaşama dair olan tüm sevdaların yitikliğinde kaybolur
güçün hiçtir senin içinde bir hiçlik devinir
varlığın yokluğu seçmiştir ağlarsın
sesin boğuklaşır dudakların titrek
kanın hiç bukadar içini ısıtmamıştır
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta