bukalemin elleri olan bir çocuk yitirildi
yüzü ortaköyün yeşili
saçlarında dalgalar bir fener alayı kadar şüpheli
şeker gözleri yeni ambalajlanmış
tekin bir yürüyüşü var annesinin giydirdiği
serseri bir de şapkası önüne düşer hep
bu şehrin yitik sefili kendisi
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta