bukalemin elleri olan bir çocuk yitirildi
yüzü ortaköyün yeşili
saçlarında dalgalar bir fener alayı kadar şüpheli
şeker gözleri yeni ambalajlanmış
tekin bir yürüyüşü var annesinin giydirdiği
serseri bir de şapkası önüne düşer hep
bu şehrin yitik sefili kendisi
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta