Ateşten bir tomurcuğun,
Büyüdükçe taç yaprakları,
Küle döner yavaş yavaş...
Toprağı griye boyayıp,
Savrulur dört bir yana...
Tekrar sürgün vermek için,
Tutuşacak bir yer arar kendine.
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta