Bitecek elbet bu ağıtlar dönemi.
Ele avuca sığmayan kederler değerini kaybedip parçalara ayrılacak.
Yüzüne çaldığın hüzün ve ruhunu ele geçirmiş yoksunluk kıskacından kurtulacaksın.
Sineler çekildiğiyle, bireyler bir parçan oldukları dönemlerin anısına güzel kalacaklar.
Önemini kaybetmiş, yitik bir hatıraya methiyeler düzmeyi bırakacaksın.
Kendine reva gördüğün sıkıntılar, benliğine vurduğun kırbaçlar derin çukurların içinde silinecek.
Önemsemek ve düşünmek ederini karşılayanın üzerine yapılacak eylemler haline gelecek.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta