Yine sana yazıyorum aşk,
Şehrin en karanlık köşesinde.
Bilinmezliklerin bitişindeyim,
Yine senin ismin çınlıyor kulaklarımda.
Caddede, sokakta her köşe başında.
Yine yıkılıyor hayallerim ey aşk,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta