Acının tarifini aradı yıllar yılı insanlık
Bir sokak başında ya da bir darağacında
Unutuldu insanlık, sözlüklerde kaldı yapayalnız
bir söz arasında ya da bir yürek yarasında
Hani meltemler esecekti, ılık ılık olacaktı dünya
Hani güllerle neşelenecekti bahar
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta