Eski kuşlarım,
pembe benekli kuşlarım hep öldüler benim.
Bir ben kaldım kapısında şehrin
birde şiirlerim.
Paslı kanatlar açılmıyor,
küflere bürünmüş demirleri sürmeli
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta