Anlamayın yitik umutlarımı...
Karanlık evrenin yöresinde dursun.
Korkarsınız yitik umutlarımdan.
Sizi düşünür yaşantılarımı yakarım.
Özgür renkler vururum düzleminize,
Denize parelel dağlarımda yaşatırım.
Gelen umutlarınızı öperim dudağınızda,
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Gönül dediğin anılar mezarı:vuslatlı ,vuslatsız sevileri, anıları büyük küçük umutları ve yitirilen umutları kendi evrenimiz yüreğimize gömer ve kimsenin dokunmasını istemeyiz onlar bizimdir tıpkı şiirlerimiz gibi!!! Faka çevremize umut olmaya umutlara ayna olmaya gayret ederiz insanız sevmek için yaradılmışız tebrikler dostum çok şey sindirmişsiniz mısralara elinize sağlık selam ve sevgilerimle
Yine derin ve tesirli bir şiirini okudum ablacığım...Yüreğindeki ateş su bulamaz bilirim.Yangınına ortağım.Bilesin..
kutlarım...
özgür renkler isterdim kıvrımlı düzlemlerimde
ve yaşamak isterdim denize paralel dağların
neden olduğu uysal iklimlerde
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta