Buz gibi bir ateş avuçlarımda,
Yürek yangınlarda, alevler yitik.
Bir rüzgâr dolanır ki saçlarımda,
Fırtınalar gönlümde, meltemler yitik.
*
Kör bir bıçak sanki dilimde sözler,
Heceler özürlü, kelimeler yitik.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta