Sessiz, sedasız, hergün
Bilinmez köşelere
Gömüyorum umutlarımı
Ne defin ruhsatı
Ne mezar taşı
Ve nede...
Birilerinin
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




göm bakalım göm.......beni de unutma emi!....
:)))))))))
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta