Yırtılıyor gecenin karanlığı
sen çıkıyorsun içinden ay parçası yüzünle
mevsimlerimi ısıtıyorsun sıcacık teninle
kavruluyor yüreğim gözlerindeki efsaneyle
bırakmıyorsun beni yalnız en sevimli hayalinle
seninle oluyorum, seni yaşıyorum yırtık gecelerde.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta