Yırtılıyor gecenin karanlığı
sen çıkıyorsun içinden ay parçası yüzünle
mevsimlerimi ısıtıyorsun sıcacık teninle
kavruluyor yüreğim gözlerindeki efsaneyle
bırakmıyorsun beni yalnız en sevimli hayalinle
seninle oluyorum, seni yaşıyorum yırtık gecelerde.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta