Sensizliğin buruk bir tadı var
Bir yangının külleri var içimde
Ceylanın tedirgin gözlerinde masum
Bir bebeğin göz yaşı kadar saf
Çıtırtıdaki serçe ürkekliğinde
Anılardayım şimdi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




şiirlerinin, hepsi çok güzel...ama bu bir başka....
(şiirlerini ilk mesajında okumuştum aslında....keşke o zaman ne kadar güzel olduklarını yazsaydım.)
sevgili hemşerim.güzel bir şiir okudun yazdıran yüreğine sağlık.
Acıtıp yırtamıyorum
İçimdeki seni.
saygılarımla
Münevver DÜVER
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta