Sevgiyle bakardım dünyaya, aşkı bilmezdim!
Okulun girişinde gördüm seni, yirmili yaşlarda..
Aşkla dünyaya meydan okudum,
Eceli bile o gün korkuttum!
Dost oldum azraille, yirmili yaşlarda..
Ayrılığı, lûgattan sildim en başta
Karagözlüm senle koştum telaşla
Şimdi yüreğim inliyor hasta
Kalbimin yarısını aldılar, yirmili yaşlarda..
Ne kadar sevilirmiş, sana öğrettim
Bülbül lisanını sana bellettim
Bahçelerde çiçek çoktu, tutuldum güle!
Yanık sesle seslendim, yirmili yaşlarda..
Ciğerim pârelendi ahlar derinden çıkar
Ayrılık yoktu hani, feryadım candan çıkar
Ayrılığa sebep olanlara beddualar edilsin,
Sen ve ben aynı yerdeyiz, yirmili yaşlarda..
Maddi kaygılar vardı, belki bir zamanlar
Sevgiyle kuşattım seni işte o zamanlar
Koştum o yana, koştum bu yana
Üzüntüm artık arşî âlâda
Aşkı firkat vurdu; ağlar visal, yirmili yaşlarda..
Kayıt Tarihi : 21.4.2020 22:56:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Şiirler Zaten Hikaye degil mi ?

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!