Yaşamak ne güzel şey de mi anne? Ben hiç yaşayamadım da ondan soruyorum. Öyle garip bir dünyadayız ki kimse ne yaşadığını ne yaptığını ve bu gidişat nereye bilmiyorum. Ölüm var ölüm, dün elini tuttuğunun bugün toprağına sarılırsın. Dün güldüğünün bugün haberiyle ölecekhale gelirsin.
Yaşamak ne güzel şey be annem. Gerçekten yaşamayı özledik, sıcak aile ortamlarını bilgisayar başı yalnız yemekleri aldı. Eski lezzetli çikolataların yerini katkı dolu tatlandırıcılar aldı, eski samimi komşulukların yerini kıskançlık ve haset aldı. Leylalar'ın, Mecnunlar'ın yerini saçma sapan ilişkiler aldı. Hep eskiler ve keşkeler diyerek bu günleri de karartıyoruz.
Yaşamak ne güzel şey anne, nasıl özledim bir bilsen. Yirmilerden sonra sarmadı hiçbir şey ne ben eski neşemi geri getirebildim ne de yaptığım o hataları silebildim. Hayat gerçekten yaşamaya değer de biz mi çok yorulduk bilmiyorum.
Rabbim sana geldim, sen beni bu çıkmazlardan çıkarırsın. Sana geldim sen bize doğruyu buldurursun.
Kayıt Tarihi : 3.3.2026 17:04:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Yaşamayı özledim annem.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!