Yine Sen Varsın Şiiri - Züleyha Aktaş

YİNE SEN VARSIN

Ne zaman kalbimi dinlesem, aynı yere varırım.
İçimde senden kalma uzun yollar taşırım.
Unutmak sandığım şey, biraz susmakmış meğer;
Adını anmasam da içimde seni taşırım.
🍂🍂🍂
Ben artık uslandım sandım, uzun yollar boyunca.
Gönlümü susturdum dedim, aklımın gücünce.
Bir eski defter gibi kapattım hatıranı;
Tozlu raflara koydum, unutulur sanınca.
🍂🍂🍂
Bir akşam vakti oldu, dalgın rüzgârlar esti.
Issız sokaklar sustu, uzak saatler geçti.
Birden o tanıdık ses içimde yankılandı;
Anladım ki kalbimde hâlâ sen vardın, meğer.
🍂🍂🍂
Kaç kere karar verdim senden uzak durmaya.
Kaç kere söz geçirdim bu inatçı kalbime.
“Bir gün bile anmam artık,” dedim kendi kendime;
Ama her düşüncem yine vardı sana varmaya.
🍂🍂🍂
İnsan kendinden kaçıp nereye kadar gider?
Hangi yol kalbin sesini büsbütün susturabilir?
Ben hangi yöne dönsem, yol yine sana çıkar;
Bunu inkâr etmeye artık gönlüm de razı değil.
🍂🍂🍂
Şimdi ben de bilmiyorum sen bana nesin diye.
Bazen içimde büyüyen eski bir çocukluk.
Bazen yıllardır dinmeyen ince bir sızı gibi;
Bazen en uzak yıldız, bazen en yakın ışık.
🍂🍂🍂
Garip bir hâl bu işte, anlatması zor biraz.
Ne seni büsbütün bırakabiliyorum,
Ne de sensiz bir hayat kurabiliyorum.
İki yol ortasında şaşkın bir yolcu gibiyim.
🍂🍂🍂
Belki bir gün karşılaşırız ansızın bir yerde.
Sen başka bir düşüncede, ben başka bir seferde.
Göz göze geliriz de hiçbir şey söylemeyiz;
Yıllar geçer aramızdan, sessiz bir rüzgâr gibi.
🍂🍂🍂
Ama ben bilirim yine kalbimin gerçeğini:
Bu uzun hikâyenin başından sonuna kadar
Ne kadar uzaklaşsam, ne kadar susup dursam
Kalbimin en derininde yine sen varsın.

✍️Nûrferah / Züleyha AKTAŞ
Tarih:10.03.2026 Saat: 02:34