Yaşamanın eziyetini görmüş insanın günü doğar mı hiç,
güneşin aydınlanmasında
Hep yeniden başlar eziyetler her güneşin bakışında
Nedir,
bu acılarla bağlanmış insanın vaadi o zaman?
Bir mızrak gibi ansızın deler beyinleri yokluk fikri
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta