Yine karlar yağdı gönül bağıma
Sanki son bahardan gelen boran
Ne bir yeşil kaldı ne de bir can canıma
Her yer buz kesmiş, yorgun ve viran.
Sardı her tarafı sessiz bir kefen
Gömüyor içimde ki nice geçmişi
Sanma ki bu kar erir bir nefeste
Unutmaz bu toprak, o eski ateşi.
Umutlar buz tutmuş, dallar kırıldı
Beklenen güneşin ışığı yokmuş
Her bir damla yaşım cam gibi buz oldu
Gönlüm bu ayazda üşümüş kalmış.
Dost yüzü görmez olmuş garip can
Hangi diyar bilir benim halimi
Bu sessiz fırtına dinmez bir an
Kimseye açamam dertli dilimi.
Şimdi bu beyazlık benim kaderim
Gözümden kayboldu sevda izleri
Ne bir hatıra kaldı ne de bir ferim
Örtülsün artık aşkın sönmüş közleri.
Boş ver, ne yapsın ki o vefalı yaz
Kışın hükmü artık benim içimde
Bu ayrılığın sonu gelmez gibi biraz
Donmuş bir yara var taa en derinde.
Yüreğimde şimdi hiç dinmeyen kar
Ne zaman gülsen, hemen erir sanma
Ateşin söndüğü yerden bir sızı var
Bu soğuk artık bana dost, yabancılanma.
Kayıt Tarihi : 5.12.2025 13:40:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!