Yine bir başıma geçiyor günlerim,
Hep yalnızdım yıllarca, yine yalnızım,
Ne geçmişte, ne gelecekte kimse olmdı yanımda,
Yine geldi 14 Şubat yine yalnızım, yine bir başıma.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Oysa ki ne kadar şanslısın...
Bunu anlamak için kaç on dört geçecek
Yoksa , önce göklerde ucacaksin
Sonra yere çakılıp kalacaksın
On dört Şubat'ın tadına işte o yil varacaksin..
Esenlikler diliyorum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta