Yine ben, yine sayfalar, yine yalnızlık.
Hüzün bırakmıyor peşimi.
Artık yazdıklarım da yetmiyor anlatmaya.
Üşüyorum yalnızlığın dondurucu soğuğunda.
Yine ben, yine kalem, yine boşluk.
Kalabalığın ortasında boğuluyorum.
Koca dünyada bir ben varım sanki.
Neşe ile ızdırapla,
Düşünce ile dolu iken,
Tükenmez ezalar içinde,
Ümitler, tereddütler geçirirken
Kederler içinde yoğurulurken
Mesut olan,
Devamını Oku
Düşünce ile dolu iken,
Tükenmez ezalar içinde,
Ümitler, tereddütler geçirirken
Kederler içinde yoğurulurken
Mesut olan,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta