İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Yine başımda duman,
Sırdaş oldu efkârım,
Geçmek bilmeyen zaman,
Durdu sanki saatim,
Yoldaşım anılarım,
Yalnızlık arkadaşım.
O DUMAN BİRGÜN GELECEK ZAMANA AKAN YALNIZLIĞININ ZIRHI OLACAK ŞAİR...
YETER Kİ YAŞADIKLARIMIZI TECRÜBE EDİNELİM KENDİMİZE...
BU PİŞMANLIK BİLE OLSA...
SEVGİYLE...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta