yine gece çöker zamana
sol yanım duvar
sağım hasret
ta sabaha kadar!
bir hüzün vurur penceremden
döner dururum gece içinde
yüzüm asık
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




içinizi çok güzel şiire yansıtmışsınız kutlarım..geceler hep çöker bizlere..bazen küçücük bir mutluluk göz kırpar gibi olur gecelerde..ama arkasından ne kadar yanıldığımızı anlatır geceler..saygılarımla...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta