Yine akşam,yine soğuk,yine yağmur...
Aşamadık soğuk karanlıkları,
Eremedik güz sabahlara biz,
Ayrıca yordu bu karanlık,
Ne ayışığı,ne de bir yıldız kayması avutuyor bizi...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




yüreğinizle konuşmak size çok yakışıyor............. tebrik ederim.... kaleminiz hiç susmasın..........
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta