Kapkara bir gün yine,
Kaybolmuş ümitlerin ardından;
Acı dolu,
Yalnızlık dolu,
Göz yaşı dolu.
Biten ümitlerle beraber,
Ortaya çıkan,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




bu kadar karamsar olmak yakismiyor,her gecenin sonunda gunes doguyor ne de olsa
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta