Dün akşam varlığımı inkâr ettim Manzara bahanesinin koluna girip Kendimi aradım o balkonda nedense Şiirler kursağıma dolandı o vakit Yüzüme sırıtan Dolunay Sarhoş bir ışık savurdu bedenime Ve ezberlediğim yerden özledim seni yine Bu akşam varlığımı hiç ettim Manzaranın hainliğinden sıyrılıp Bir cümle daha iliştirdim yıldızların sırtına Kursağıma dolanan şiirleri söküp Hiç edesim vardı gözlerinde Ve ezildiğim yerden
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta