siyahın diliyle uyanıyorum
sessizlik sanki daha çok konuşuyor
bir gölge gibi eğiliyor zamanın üzerine
ve beyaz hâlâ düş görüyor
geceyle gündüz
birbirini yalanlayan kardeşler gibi
biri saklar biri gösterir kendini
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta