Yılmaz Ökçin Şiirleri - Şair Yılmaz Ökçin

0

TAKİPÇİ

Yılmaz Ökçin

Dokuzyüz seksenüç otuz ekimde
Sallandı erzurum beşik misali
Yağan yağmur ile çamur içinde
Kaynadı ilçeler kazan misali

Ana baba işte çocuklar düşte

Devamını Oku
Yılmaz Ökçin

Ömrümün baharı kış olup geçti
neşe uzaklaştı gam beni seçti
felek sağlığımda kefenim biçti
Korkarımki bu dert beni öldürür

Doğdum yirmi yıl durmadan çağladım

Devamını Oku
Yılmaz Ökçin



Dünyada ilk önce Çinde görüldün
Mutasyon denilen şekle büründün
Kılık değiştirdin bizede geldin
Yarasa yavrusu covit ondokuz

Devamını Oku
Yılmaz Ökçin

Yaylamızın suları buz gibi
Pamuk tarlalarında ne var gel
Mevsimsiz geçen bir ülke gibi
Kalmadı ömrümdede bahar gel

Kışları karsız adana gibi

Devamını Oku
Yılmaz Ökçin

Gel gitme gel kolların olsun senin son durağın
İçelim mest olalım geçmeden en güzel çağın
Kes yad elle aranızdaki o yapmacık bağın
Sevelim sevilelin geçmeden en güzel çağın

İlk baharda solacaktır adanada yaprağın

Devamını Oku
Yılmaz Ökçin

Hor görme görmezi oda insandır
Asıl körlük dostlar cehalettedir
Hukukcu öğretmen hatta bakandır
Asıl körlük dostlar cehalettedir

En büyük arzusu okuyup bilmek

Devamını Oku
Yılmaz Ökçin

Heba oldu boşa gitti yıllarım
Gitbe yalan dünya senden usandım
Güne döndü haftalarım aylarım
Gitbe yalan dünya senden usandım

Felek vurgunuyum her dem inlerim

Devamını Oku
Yılmaz Ökçin

Akşamın zifiri karanlığında
Yanan bir mum gibi eriyeceğim
Nemli gözlerimin ıslaklığında
uslanmaz gönlümü sürüyeceğim
Resmini çizmişim ben hayalimle
Kararmış dünyama kara kalemle

Devamını Oku
Yılmaz Ökçin

Yıl bin dokuz yüz atmış altı idi mevsimde bir yaz
Yaz kâtip aşkın defterine dertlerimi böyle yaz
Toydu küçücüktü sevgilim hep ederdi bana naz
Yaz kâtip mazideki hikâyemi işte böyle yaz

Bin dokuz yüz atmış sekizde dertlerim deyildi az

Devamını Oku
Yılmaz Ökçin

Sakın ağlamayın arkamdan dostlar
Ezrail gelirde canım alırsa
Sevgilim sen ağla giyin karalar
Tek hatıram bantta bu ses susarsa

Gülme felek tokatınla naçarım

Devamını Oku