Yılmaz Güney’in Ardından
Bir sinema perdesinde yankılanır adın,
Karanlıkta ışığa dönen bir çığlık gibi.
Çukurova’dan Paris’e sürgün yollarında,
Bir milletin yarası, bir halkın dili gibi.
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta