Yılmaz Güney’in Ardından
Bir sinema perdesinde yankılanır adın,
Karanlıkta ışığa dönen bir çığlık gibi.
Çukurova’dan Paris’e sürgün yollarında,
Bir milletin yarası, bir halkın dili gibi.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta