Kursağın sıcak ekmeği aradığında,
Çatlak dudağın suya kanadığında,
Çapayı göğsüme sapladığında,
Kavuştuğun nimetin bahçesi, benim.
Düşman silahlarına siper olan muhafız,
Ne dün adını andım,
Ne bugün sesini özledim.
Bir kafede görsem seni,
Yabancıymış gibi izlerim.
Cilve yapsan da artık nafile...
Karanlıktan çıkan sabah müjdesi,
Kış ayazında erimiş rahmeti,
Güneşin dönüşündeki hikmeti,
Var eden Rabbim gibi özledim.
Şefkat ve merhamet timsali,
Sarp dağların eteğine gizlenen,
Küçük bir sahil köyünde doğsaydım.
Başım gökyüzü, ayağım denize değen,
Uzakların hülyasına dalsaydım.
Martı çığlıklarıyla uyansam sabaha,
Toprak ana açtığında bağrını,
Seni ben ilkbaharda sevdim.
Balarısı düşünür mü yarını?
Seni ben ilkbaharda sevdim.
Tabiat uyanınca coşar yapraklar,
Gururlu başındaki bulutlar,
Sevginden bekler teselli.
Selama duran yıldızlar,
Sarıp sarmalasın seni.
Gözlerindeki her damla,
Bilmem ilk tanıştığımız günü hatırlar mısın?
Mevsim yazdı ve sen bana karşı soğuktun.
Bense kandil gibi yanıyordum senin için.
Birden ortadan kayboldun, bırakıp gittin beni.
Kuru bir hal hatırdı bana tüm sorduğun,
İçindeki o derin özlemi,
İnsan sınırları dışında bulur.
Bu çetin yoldaki tek adresim,
Bulutlara meydan okuyan Elbruz'dur.
Beni ben yapan kadim tutku,
Sevdanın mürekkebinde,
Saklıyorum seni.
Kalbim toprağa düşünce,
Satırlarımda yaşa...
Her dokunuşunda kalemim,
Kırmızı bir gül diktim yüreğime,
Bekliyorum filizlenmeni sırdaşım.
Her gün özlemle köklerini sulayacak,
Heyecanımı usulca ruhuna akıtacağım.
Baharın yüzümüzde güller açacak.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!