Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Gözlerin kapadı üzerimi,güneşi göremiyorum,
Tepeden tırnaga kavuruyor beni saçlarının kokusu.
Yıllar da neymiş? geleceksen ben hep bekliyorum,
Kuraklıgıma damla artık çakıl taşı durulugundaki su.
Şairdeki yıllara meydan okuyan umudu Kutluyorum.
Güzel şiir.Zaten şiir meydan okumalı.Karanlık odalara bizi tıkıştırmaya çalışan şiirler arabesk zindanları
Ant+10 puan
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta