Ömrümde sabahlarım azaldıkça azaldı,
Benim için bir bahar ya kaldı ya kalmadı.
Konmayasın ne olur, gönül penceresine,
Bu kafeste sana yer, ya kaldı ya kalmadı.
Sürahiler boşaldı, bardaklar doldu,
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bazen yaralarımıza tuz bağladığımızda bile acısını hissetmeyiz içimizdeki acının büyüklüğünden....Ama ben son bahardan hep ümitliyimdir..İçinde yine de bahar var..)))
Kutluyorum...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta