Çiçek böyle açar, bilir ekenler,
Elli yıl boyunca, arandım durdum...
Kara sevda derler, bilir çekenler,
Saati sevmeye, ayarlı kurdum...
Bir bakışın yetti, yıllar yetmedi,
Ne güzeller gördüm, fayda etmedi,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Üstadım, Şiirin altında Nafi yazmasa Cemal Safi yazdı derdim. Kusura bakma üstadım, ben bu şiire yorum yazıpta, ne kendi mi, nede yorumu mu ezdirecek kadar cahil değilim.
Kara sevdanın hançeri yaranın üzerinde kalmış ve kanatmaya devam ediyor. Ya çıkartmalı, ya da....Kutlarım.
Bu şiir ile ilgili 32 tane yorum bulunmakta