Günler muharrem oldu, gönüllerde vurgun. Gülistâna hazân düştü, bülbüller yorgun.
Her gün kaç masumu dişler, nice aç kuzgun.
Ya Râb! Bu Kerbela’da su aratma bize.
Budandı dalları fidanın, gönül kanar.
Meyveler heder oldu, kurdu kuşu konar.
Mâsumlar var, alev alev hicranla yanar.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta