Yıllar ömrümüzü alıp sürükleyen ırmaktır...
Vuslat denizine; saman çöpü misâli,sessiz...
Maksat,RABBİN huzuruna yüz akıyla varmaktır...
İster kalabalık içinde ol,ister kimsesiz...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta