Yıllar 1 Şiiri - Şakir Yetişen

Sessizdi,
En ufak bir esinti yoktu.
İçimde bir yaprak bile kımıldamıyordu.
Uzaktaydılar,
Gökyüzü ve deniz birleşmişlerdi ufukta.
Bu ne pürüzsüzlük, bu ne uyum.
Yaşamda öyle değil mi?
Hep dört elle sarılır insan.

Yanımda fısıltıyla konuşan birisi,
Evet hep öyledir.
Hayat uzayıp sona yaklaştıkça
Bıkana kadar yaşar insan...
Sesin sahibini aramadım.
Duraksadım bir an , içim düğümlendi
Sonra,
Sonra mı?... Ben zaten bıkmıştım...

HAN 12.02.2026/12:03