Duru, sessiz gece.
Yılkı atının esir oluş sessizliği.
Çırpındım ve duruldum yine.
Ruhum bedenimden taştı.
Ağladım...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Yılkı atının kaderini paylaşmak ne zor şey..!!! Yüreğinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta