kalbimi rüzgarlarına sürdüm dağların
yılkıya bıraktım senelerce
yelelerinde ufku gördüm
yıldızlı beline sarıldım gecelerin
tarih kokardı gözbebeklerim....
dua belledim yaşamın gözlerini
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta