1950- ve hala yaşıyorum ne tesadüf değil mi?
Geceleri hüzünlenirim hep
Yaşam kuru yaprak gibi sürükledi sonsuza
Dokundu omzuma kumru elleri
Yıldız doldurdum ceplerime sevinçten
Yüreğim dörtnala şahlandı
Yüzünde çizgilerin hoşgörülü yumuşaklığı
Zamanın durmasını sütçü beygiri kadar
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta