1950- ve hala yaşıyorum ne tesadüf değil mi?
Geceleri hüzünlenirim hep
Yaşam kuru yaprak gibi sürükledi sonsuza
Dokundu omzuma kumru elleri
Yıldız doldurdum ceplerime sevinçten
Yüreğim dörtnala şahlandı
Yüzünde çizgilerin hoşgörülü yumuşaklığı
Zamanın durmasını sütçü beygiri kadar
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta