Bir hüzün deryasına gömülüp kaldı adım,
İlk harfin suretinde, ben yine seni gördüm.
Ne zaman ki aşkınla, ahh etmeye başladım.
Her nefes benden çıkıp, gönlüne düştü gönlüm…
Ürkek bir ceylan gibi sığındım yüreğine,
Gözlerinin içinde, hep kendimi aradım.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta