Yağmur akıtıyor damlalarını evin çatısına, fethe giden ordular gibi…
Bazen duruluyor, oluyor tek tük, bazen ise haykırırcasına akıyor gök maviden…
Yağmurlu gecelerde karanlığa bürünüp fırtınalı bir denizin dalgası misâli kabarıp…
Hele ki yok mu o dalgaların sanki ben bir sahilmişimcesine bana vurmaları? ..
Asırlarla oluşan kara aşıntısını bende bir ânda oluşturmaları…
… ve geri çekilirken hiç tanımadıklarımla beni yamamaları!
Ödevini yapmamış ve kara tahta karşısında zor durumda bulunan öğrencilere dönüyorum bu zamanlarda…
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta