Yağmur akıtıyor damlalarını evin çatısına, fethe giden ordular gibi…
Bazen duruluyor, oluyor tek tük, bazen ise haykırırcasına akıyor gök maviden…
Yağmurlu gecelerde karanlığa bürünüp fırtınalı bir denizin dalgası misâli kabarıp…
Hele ki yok mu o dalgaların sanki ben bir sahilmişimcesine bana vurmaları? ..
Asırlarla oluşan kara aşıntısını bende bir ânda oluşturmaları…
… ve geri çekilirken hiç tanımadıklarımla beni yamamaları!
Ödevini yapmamış ve kara tahta karşısında zor durumda bulunan öğrencilere dönüyorum bu zamanlarda…
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta