Tonunu aydan alan yüzünü gördüğümde,sanki ışık tutuyordu en karanlık gecelerime.
Işığım gibiydi,aşığız gibiydi.
Hele bir gülüşü vardı,
Alay edişinin gülüşü müydü o,
Yoksa kaçınılmak ayrılığımız kendi ellerinden olacağı için, beni küçümseyerek mi bakıyordu bana?
Ya da buruk, kayan bir yıldız misali miydi de gülüşü, ben anlamadım...
Bu gökyüzünün sahibi benim.
Adam yaşama sevinci içinde
Masaya anahtarlarını koydu
Bakır kâseye çiçekleri koydu
Sütünü yumurtasını koydu
Pencereden gelen ışığı koydu
Bisiklet sesini çıkrık sesini
Devamını Oku
Masaya anahtarlarını koydu
Bakır kâseye çiçekleri koydu
Sütünü yumurtasını koydu
Pencereden gelen ışığı koydu
Bisiklet sesini çıkrık sesini




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta