Tonunu aydan alan yüzünü gördüğümde,sanki ışık tutuyordu en karanlık gecelerime.
Işığım gibiydi,aşığız gibiydi.
Hele bir gülüşü vardı,
Alay edişinin gülüşü müydü o,
Yoksa kaçınılmak ayrılığımız kendi ellerinden olacağı için, beni küçümseyerek mi bakıyordu bana?
Ya da buruk, kayan bir yıldız misali miydi de gülüşü, ben anlamadım...
Bu gökyüzünün sahibi benim.
Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne
Devamını Oku
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta