yıldızları da götür;
firarına uğrarlar gece karabasanlarında…
elleri kanasın,
bırak kör kalsın..
sen yıldızları da götür..
zaten gidersen ruhumun ayinesi giden;
geride ne kalır..
Her sey birdenbire oldu.
Birdenbire vurdu gün isigi yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her sey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye basladi duman topraktan;
Devamını Oku
Birdenbire vurdu gün isigi yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her sey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye basladi duman topraktan;




kelimelerim kifayetsiz kaldı...ne yazılabilir ki..böylesi bir anlatıya/böylesi bir bütünlüğe...
tampuan..+...antj...tşk.ler...
Özgün bir anlatım,tebrikler;doğrudur kalmakla,gitmek arasında incecik bir çizgi vardır...bazen kalandır asıl terk eden,gidende bu nedenle gider zaten...
'kim bilir belki sen de..
sen de adımı sayıklarsın..
ve bir çocuk doğar yeryüzüne, biraz sen kokar.. yetim kokar yüreğinden..
belki “belki/m” olursun..
kendini vurduğun gibi dönüp beni de vurursun.'
Çok özgür ve gerçekçi dizelere, her ikinizinde yüreğine sağlık.
Tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta