Alsancak garı'na devrildiler
Gece garın saati bela çiçeği
Hiçbir şeyin farkında değildiler
Kalleş bir titreme aldı erkeği
Elleri yırtılmıştı kelepçeliydiler
Çantasını karısı taşıyordu
Devamını Oku
Gece garın saati bela çiçeği
Hiçbir şeyin farkında değildiler
Kalleş bir titreme aldı erkeği
Elleri yırtılmıştı kelepçeliydiler
Çantasını karısı taşıyordu
kelimelerim kifayetsiz kaldı...ne yazılabilir ki..böylesi bir anlatıya/böylesi bir bütünlüğe...
tampuan..+...antj...tşk.ler...
Özgün bir anlatım,tebrikler;doğrudur kalmakla,gitmek arasında incecik bir çizgi vardır...bazen kalandır asıl terk eden,gidende bu nedenle gider zaten...
'kim bilir belki sen de..
sen de adımı sayıklarsın..
ve bir çocuk doğar yeryüzüne, biraz sen kokar.. yetim kokar yüreğinden..
belki “belki/m” olursun..
kendini vurduğun gibi dönüp beni de vurursun.'
Çok özgür ve gerçekçi dizelere, her ikinizinde yüreğine sağlık.
Tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta